گذارد « 1 » و بمزيد اكرام و انعام از همگنان ممتاز گردانيد و خانهء او را در بغداد با هركه بدانجا پناهنده بود از قتل و غارت مصون داشت ، در سال بعد از فتح بغداد يعنى در سنهء 657 صاحب‌ترجمه با جمعى از صدور و اعيان عراق براى رفع محاسبات مرجوعه بديشان باردوى هولاكو كه در آن اوان در آذربايجان ميبود سفر كردند ، هولاكو مجدّدا دربارهء وى عنايت و اكرام نموده خواست تا حكومت عراق را نيز بعهدهء وى محوّل سازد ولى نجم الدّين عمران « 2 » نامى كه سابق از عمّال خليفه و پس از فتح بغداد از جانب هولاكو بتوليت بعضى اعمال شرقى آن ناحيه مقرّر و بلقب ملك ملقّب گشته بود در نزد هولاكو از وى سعايت نمود كه او يكى از منسوبين خليفه را از زندان مداين خلاصى داده تا بشام رفته است ، جميع مساعى صاحب‌ترجمه در نتيجهء اين سعايت در حال باطل گرديده حكم باخذ و حبس وى صادر گشت و در همان حبس در اشنه از محال اورميه وفات نمود در سنّ شصت و پنج سالگى « 3 » ، ( 90 ) ص 287 س 8 ، برج عجم ، برج عجم ( يا برج عجمى بطبق ساير مآخذ ) عبارت بوده از برج بزرگى واقع در قسمت شرقى بغداد در منتهاى

--> ( 1 ) ذيل جهانگشا 3 : 292 ، و جامع التّواريخ ص 306 ، ( 2 ) براى اطّلاع از سوانح احوال ابن نجم الدّين عمران رجوع شود بحوادث الجامعه ص 332 ، 338 ، 351 ، و جامع التّواريخ طبع كاترمر ص 302 ، 308 ، و وصّاف ص 41 - 42 ( مفصّلا ) ، - نجم الدّين عمران مذكور در سنهء 662 در بغداد در حكومت علاء الدّين عطا ملك جوينى مؤلّف جهانگشا محكوم بقتل گرديده بمجازات رسيد ( حوادث الجامعه ص 351 ) ، ( 3 ) براى مزيد اطّلاع از تفاصيل احوال اين فخر الدّين صاحب‌ديوان رجوع شود بمآخذ ذيل : ذيل جهانگشا 3 : 286 ، 291 ، 292 ، و مختصر الدّول ص 473 ، 475 ( فقط بلفظ « صاحب الدّيوان » ) ، و حوادث الجامعه ص 5 - 6 ، 14 ، 15 ، 62 ، 95 ، 103 ، 161 ، 167 ، 178 ، 202 ، 217 ، 225 ، 232 ، 261 ، 295 - 297 ، 330 - 332 ، 338 ، و جامع التّواريخ طبع كاترمر ص 228 ، 282 ، 294 ، 306 ،